متن یک نامه خودکشی بجا مانده از دهه 1970: "به سمت پل میروم، اگر در مسیر حتی یک نفر به من لبخند بزند نخواهم پرید." گاهی یه لبخند میتونه زندگی ساز باشه... نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 9:16 توسط مهرسا|

زندگی "نمایشی است" که هیچ تمرینی برایش وجود ندارد! آواز بخوان اشک بریز برقص و بخند با تمام وجود زندگی کن "قبل از آنکه" پرده ها فرود آیند و نمایش تو بدون تشویق به پایان برسد... نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 8:56 توسط مهرسا|

خاطره... شده تا به حال شهری نرفته باشی اما با کسی آن جا بی شمار خاطره داشته باشی؟!! نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 11:7 توسط مهرسا|

آدم قبلی عشق آدم و تغییر میده! شاید بهتر بشی شاید بدتر بشی اما هیچوقت اون آدم قبلی نمیشی...! نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۶ساعت 9:8 توسط مهرسا|

صائب ما از این هستی ده روزه به تنگ آمده ایم وای بر خضر که زندانی عمر ابد است... نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مرداد ۱۳۹۶ساعت 9:23 توسط مهرسا|

کاش همه چیز به وقتش برات اتفاق بیفته، همون موقع که ذوقشو داری همون موقع که اگه اتفاق بیفته با تمام وجودت غرق در شادی میشی و گرنه گذر زمان همه چیز رو برات بی رنگ میکنه... نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 9:20 توسط مهرسا|

اما تنها تو بودی که به من آموختی هیچ چیز را سخت نگیرم به جز دست هایت... پدرام مسافری نوشته شده در شنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 12:31 توسط مهرسا|

بدترین ورشکستگی در جهان از دست دادن اشتیاق است اگر شخصی تمام هستی خود بجز اشتیاق را از دست بدهد می تواند دوباره به زندگی برگردد... برای همه آرزو میکنم همیشه با اشتیاق زندگی کنند.آمین نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 13:23 توسط مهرسا|

حسین دهلوی شاعران گل گفته اند، اما برای وصف تو... باز باید معنی نازکتری پیدا کنم... نوشته شده در دوشنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 8:27 توسط مهرسا|

گیسوی بلندم به نبودنت نمی آید، کوتاه کنم؟! یا کوتاه می آیی؟!

تو را از یاد خواهم برد اما یادت تا ابد میان چند شعر از من موج می زند! تو به یاد ماندنی ترین فراموش شده عمر من خواهی بود... نوشته شده در سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 9:15 توسط مهرسا|

زندگی همهمه مبهمی از رد شدن خاطره هاست هر کجا خندیدیم، هر کجا خنداندیم، زندگی آنجاست... نوشته شده در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 9:25 توسط مهرسا|

فاضل نظری همچو عکس رخ مهتاب که افتاده در آبدر دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد ۱۳۹۶ساعت 10:18 توسط مهرسا|

دلم گرفته برای چیزی که شاید هیچ وقت نبود وتنها من فکر میکردم که هست...

خدایا به عظمت و شکوه این ماه عزیز قسمت میدم آنی و کمتر از آنی ما را به خود وامگذار... آمین نوشته شده در جمعه نوزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 4:39 توسط مهرسا|

یه زمانی دوست داری سریع روزها بگذره حتی دوست داری چند سال بری جلوتر ولی از یه زمان به بعد دیگه عجله ای نداری، دیگه روزهارو نمی شمری، دیگه منتظر نیستی، انگار خسته میشی نه، انگار دیگه داری پیر میشی...

یه آدمایی هستن کنارشون چشمات برق میزنه از ته قلبت میخندی کنارشون، انگار جوون میشی این آدما... خیلی خوبن و خیلی دورند...

از یه جایی به بعد دیگه دلت هیچ کس نمیخواد از اونجا به بعد دیگه روزهارو زندگی نمیکنی فقط تکرار میکنی...تکرار...

سلام سلام به وبلاگ جدیدم زمان زیادی از آخرین دست به قلم شدنم میگذره دوباره نوشتن برام سخته ولی امیدوارم بتونم بمونم...

زندگی همیشه به خاطر رویاهایی که، برایشان نجنگیدم سر جنگ با من دارد